تفسیر المیزان · علامه طباطبایی
در این بخش۳ عنوان
ترجمه آیات :
آیا این درست است که هر وقت عهدى ببندند عده اى از ایشان ، آنرا بشکنند و پشت سر اندازند بلکه بیشترشان ایمان نمى آورند (100) و چون فرستاده اى از ناحیه خدا بسویشان آید که کتب آسمانیشان را تصدیق کند باز جمعى از آنها که کتب آسمانى دارند کتاب خدا را پشت سر اندازند و خود را بنادانى بزنند (101)
این بخش، بحث پیوستهٔ المیزان دربارهٔ آیات ۱۰۰ تا ۱۰۱ است.
بیان آیات#
بیان آیات
کلمه ( نبذه ) از ماده (نون - باء- ذال ) است ، که بمعناى دور انداختن است ( ولما جائهم رسول ) الخ ، مراد از این رسول ، پیامبر عزیز اسلام است ، نه هر پیامبرى که تورات یهود را تصدیق داشته ،
چون جمله : ( ولما جائهم ) استمرار را نمى رساند، بلکه دلالت بر یکبار دارد، و این آیه بمخالفت یهود با حق و حقیقت اشاره مى کند، که از در دشمنى با حق ، بشارتهاى تورات بآمدن پیامبر اسلام را کتمان کردند، و به پیامبرى که تورات آنان را تصدیق میکرد ایمان نیاوردند.
